Friese koe

Er was eens een koe in de Friese wei
die was het uitzicht helemaal zat
hij wilde wel eens wat anders zien
en begon met het graven van een gat

hij groef en groef wat hij graven kon
je kon zijn staart al niet meer zien
hij leek wel een hele grote mol
en groef al zeker een meter of tien

dagen en nachten bleef hij graven
hij groef dwars door de wereld heen
toen zag hij eindelijk na weken
de zon weer die op aarde scheen

hij wreef zich eens goed in de ogen
wat was dit nu voor een raar land
de koeien liepen in de straten
en ieder ging er voor aan de kant

ze droegen grote bloemenslingers
dat wil ik ook wel dacht de koe
opgewonden door zoveel weelde
rende hij naar een soortgenoot toe

beste koe mag ik eens vragen
waarom heb je bloemen om
maar de koe begreep hem niet
en draaide zich snel van hem om

zo probeerde hij het nog een paar keer
maar die koeien verstonden hem niet
en al snel maakte de blijdschap
plaats voor pijn en veel verdriet

eenzaam liep hij door de straten
van die grote drukke stad
toen heeft hij een besluit genomen
en kroop weer terug dwars door het gat

nu staat hij weer te grazen in Friesland
lekker rustig in de wei
genietend kijkt hij in het rond
dit past echt veel beter bij mij